យុទ្ធសាស្ត្រការលេងក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍ក្មេង

ការលេងគឺជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់ក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍ក្មេង។ វាផ្តល់ឱ្យក្មេងនូវឱកាសដើម្បីរៀនដល់ភាពជាសកម្ម និងសង្គម។ ដូច្នេះយុទ្ធសាស្ត្រការលេងត្រូវបានពិចារណាថាជាការណែនាំដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍សម្រាប់មាតាបិតា និងគ្រូបង្គោល។

យុទ្ធសាស្ត្រទីមួយគឺជាការចាប់យកនូវការលេងដែលផ្តោតអារម្មណ៍ទៅលើការរៀន។ ការលេង ដែលឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការនៃក្មេងនឹងជួយឱ្យពួកគេចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការសិក្សា។ ឧទាហរណ៍ ការលេងដោយប្រើក្បាច់ទេពកោសល្យ ឬការលេងដោយបង្កើតសកម្មភាពថ្មីៗអាចគេមើលឃើញថាបង្កើនសមត្ថភាពខាងច្នៃប្រឌិត។

យុទ្ធសាស្ត្រទីពីរគឺការលេងតាមការសម្របសម្រួល។ វា​មានន័យថាគ្រូ និងមាតាបិតាត្រូវតែបង្កើតអន្ដរជាតិនូវសកម្មភាពលេងដែលឆ្លើយតបនឹងចំណាប់អារម្មណ៍របស់ក្មេង។ យ៉ាងណាមិញ ការអនុវត្តន៍នេះអាចជួយសម្រួលដល់ការប្រាស្រ័យទាក់ទងក្នុងក្រុម និងអភិវឌ្ឍន៍សមត្ថភាពអារម្មណ៍។

ចុងក្រោយយុទ្ធសាស្ត្រទីបីគឺការលេងដោយផ្តោតទៅលើការបង្ហាញ។ ការលេងនេះបានបង្ហាញឱ្យក្មេងឃើញពីការលេងជាមួយអ្នកដទៃ ហើយក៏អាចជួយសម្រេចការយល់ដឹងអំពីការងារទាំងអស់ដែរ។ ការបង្កើតសកម្មភាពដែលអាចមានការចូលរួមពីគ្នានឹងជួយបង្កើនការប្រាស្រ័យទាក់ទងនិងការគាំទ្រគ្នាទៅវិញទៅមក។